Misschien wel de grootste game van 2007, tenminste aan media aandacht. Er werd door velen gezegd dat deze game ongelofelijk vet zal worden. Wij hebben onderzocht hoe vet.

Het verhaal:

Je speelt Altaïr een meester assassin die teveel kapsones heeft gekregen. Aan het begin van het spel wordt Altaïr roekeloos waardoor zijn meester hem degradeert. Altaïr is nu weer een novice. Altaïr krijgt van zijn meester eem kans om zijn eer te herstellen. Hij moet negen personen uitschakelen, die er voor zorgen dat het heilige land in oorlog blijft. De doelwitten zitten verspreid over drie steden, Jeruzalem, Acre en Damascus. Deze steden zijn allemaal verdeeld in drie districten, arm, rijk en middenklasse. Zoals je misschien al kan raden moet je in elk district 1 assassination doen.

De gameplay:

Voordat je aan de slag kan met het omleggen van je doelwit moet je informatie verzamelen. Je kunt informatie op verschillende manieren verzamelen, maar je moet totaal 3 informatie bronnen hebben gehad. Als je alle drie je informatie bronnen hebt gehad kan je beginnen met je assassination, of je kan door gaan met nog meer informatie verzamelen. Je doelwitten zijn meestal op een grote locatie, die meestal zwaar bewaakt zijn. Je moet je doelwitten uitschakelen door met je assassin’s blade de kill te maken. Zodra je hierin geslaagd bent krijg je een korte cutscene. Als de cutscene is afgelopen moet je ontsnappen. Je ontsnapt door eerst uit het zicht van de bewakers te komen en vervolgens ergens in de menigte op te gaan of je te verstoppen.

Dit is ongeveer hoe assassin’s creed werkt, maar nu heb ik de besturing en het functioneren ervan nog niet verteld.

Je stuurt Altaïr namelijk op twee manieren. Je hebt het lage profiel en het hoge profiel. In laag profiel doet Altaïr rustige acties, hij loopt en duwt mensen rustig opzij. Zodra je in hoog profiel gaat krijgt Altaïr grovere bewegingen, hij rent en hij duwt mensen omver. In hoog profiel worden ook zijn stealth assassinations geweldadiger.

Dit hele profielen gedoe werkt allemaal heel goed en valt niet heel veel op aan te merken.

Combat:

Natuurlijk moet je in assassin’s creed ook behoorlijk veel vechten. Ook hiervoor heeft Ubisoft een apart systeem bedacht. Je lockt net als in grand theft auto op je doelwit. Vervolgens kan je met de aanvalsknop hakken met je zwaard, dolk of slaan met je vuisten. Dan heb je ook nog een verdedigingsknop. Hiermee blokeer je vijandige aanvallen.

Later in het spel kan je ook nog aanvallen counteren. Als je tegenstander aanvalt en jij op tijd op de aanval drukt krijg je een counter attack die meestal een dodelijk einde heeft voor de tegenstander.

Nu mag het ook wel is, een nadeel. Een nadeel is namelijk dat als je het vechten onder de knie hebt je min of meer niet kan verliezen. Het spel wordt dus behoorlijk makkelijk wanneer je het eenmaal door hebt. Deze moeilijkheidsgraat veranderd helaas ook niet.

Zelfs bij grote eindbazen zijn simpele manieren om ze heel snel om te leggen, vastgrijpen op de grond gooien en assassinsblade er op. Dit is wel een heel groot minpunt en behoorlijk jammer.

Toch wel heel jammer:

Nog een minpunt aan Assassin’s creed is dat het verhaal nogal kort is. Na negen assassinations kan je nog wel vlaggen gaan verzamelen, maar dit is niet heel interessant omdat er geen beloning tegenover staat. Assassin’s creed heeft ook een paar grafische glitches, die naar mijn mening wel verbeterd hadden kunnen worden.

Maar waar gaat het nou om?

Waar het in Assassin’s creed omgaat is de enorme wauw factor. Als je door de straten loopt van het arme district, zou je toch bijna denken een tijdsprong te hebben genomen. Je hebt doordat de bevolking aan kraampjes staan en allemaal met hun eigen dingen bezig zijn echt het gevoel dat je in een stad bent. Anders dan in gta kan je ook nog andere dingen doen met de bewoners dan alleen maar vermoorden. Zo kan je van tuig werpmessen stelen. Ik weet niet waarom maar je gaat de bewoners meer behandelen als iets dat in het spel hoort.

Het eindoordeel:

Assassin’s creed is een beleving apart. De drie steden zijn allemaal zo anders dat je jezelf continue kan vergapen aan mooie stedelijke bouwsels. Het hoofdpersonage is goed uitgewerkt, alleen is het jammer dat je zo weinig over hem te weten komt.

Alles bij elkaar opgeteld is Assassin’s creed een goede titel, misschien niet de beste van het jaar maar wel één van de betere

Cijfer: 8/10

De Gameplay:

Warhawk is een online only PS3 titel. Warhawk laat zich spelen in 4 verschillende gamemodes: deathmatch, team deathmatch, capture the flag en zones.

Deze vier speltypes zijn op zich niet zo heel apart en zijn ook te zien in andere games. Het gaat bij Warhawk meer om de manier waarop deze modes worden uitgevoerd. Je hebt namelijk bij Warhawk verschillende voertuigen. De voertuigen in Warhawk (vliegtuigen, jeeps en tanks(later nog uit te breiden met uitbreidingspakketten)) zijn tot in de perfectie uit gebalanceerd. De Warhawk zelf is een vliegtuig die in de lucht zwevende items kan pakken. Het zelfde geld voor lopende infanterie. Tanks en jeeps hebben geen extra items, maar dit betekend niet dat deze voertuigen zwakker zijn. Je kan namelijk met één goed gericht schot van een tank een Warhawk uit de lucht blazen. De jeep is meer bedoeld om infanterie aan te pakken.

De voertuigen uigebreider:

De Warhawk/Nemesis: Deze vliegtuigen behoor bij elk van de verschillende teams toe. Het zijn eigenlijk de ruggengraat van het hele spel. Als jou team de lucht niet in zal gaan heb je maar weinig kans om te winnen. Zoals eerder genoemd kan je zwevende items in de lucht pakken. Een Warhawk kan naast jet stand ook zweven. Dit is handig als je rustig op iets zou willen mikken (tanks/infanterie).

De tank: Een niet upgradeable voertuig. De tank is langzaam maar schiet sterke kogels. Er kan een tweede passagier mee die door een luik zou kunnen schieten. Tanks hebben de kracht om met 1 schot Warhawks, infanterie en luchtafweer aan gort te blazen.

De 4X4: de 4X4 is een jeep, die een stuk sneller rijd dan de tank. Hij heeft een machine gun achterop die door een mee reiziger of jou bestuurd kan worden.

Het spel zelf:

Ja dit begin was een saaie en zeer oppervlakkige eerste uitleg, maar dit was alleen om een beeld te scheppen van wat het een beetje inhoud. Dan gaan we het nu over de actie in Warhawk hebben, want die is er in overvloed.

Zodra je als mannetje spawnt kan je gaan kiezen wat je doet. Ga je in luchtafweer zitten of toch maar een tank, blijf je op de grond lopen of ga je de lucht in met een Warhawk. Het maakt niet heel veel uit wat je doet als je maar gefocust blijft op wat je doel is. Het heeft namelijk weinig zin om het met een jeep tegen een Warhawk op te nemen, of met een pistooltje richting een tank te rennen. Dit zijn simpele basis dingen die je maar moet accepteren want tegen een tank maak je weinig kans als infanterie. Natuurlijk is een tank ook weer zwak tegen een Warhawk, maar wat je als vervolg krijgt is dat de infanterie weer heel simpel een Warhawk zal kunnen neerhalen. Begint het al te dagen? Het is steen papier schaar dat hier tot in de perfectie in een game is verwerkt. Mooi pluspuntje: je hoeft maar goed te zijn in één van de genoemde dingen omdat je dan eventueel je zwakke punten kan overwinnen.

Als jij heel goed bent met een Warhawk zal jij geen moeite hebben om uit de handen te blijven van luchtafweergeschut.

Wat Warhawk ook ontzetten leuk maakt is een heel stuk tactiek. Als jij items op een bepaalde manier gebruikt kan je vallen zetten waaruit je tegenstander onmogelijk kan ontsnappen.

Toch wel moeilijk:

Zelf ben ik een geharde Warhawk speler. Als ik een vriend naast me heb in splitscreen en hem zie worstelen met het spel denk ik toch bij mezelf: dit is behoorlijk hardcore. Warhawk is dus een spel dat je echt zal moeten spelen om er beter in te worden.

Upgradeables:

In Warhawk heb je een rang systeem. Hoe hoger je rang hoe meer skins je voor je karakter en Warhawk hebt. Warhawk gaat als je alle skins wil hebben veel tijd kosten. Er zal toch wel gauw 1000 uur in zitten wil je de hoogste rang halen. Maar even reëel. Maar weinig mensen zullen er 1000 uur in steken, maar je zult hier toch wel minstens 100 uur plezier aan hebben.

Eindcijfer:

Warhawk is een geweldige online game die prima is uitgewerkt. Het blijft lang leuk, maar voor de meeste zal hij toch wel een houdbaarheidsdatum hebben. Dit neemt niet weg dat Warhawk een krachtige online bezit.

Cijfer: 8,3/10

Het verhaal:

In deze titel kruip je in de huid van Nathan Hale, een Amerikaanse soldaat die naar Engeland is gestuurd om te vechten tegen de Chimera. De Chimera is een raar alien soort wezen. Zij zijn ergens in Rusland met biologische experimenten ontstaan. Binnen enkele maanden hebben deze krachtige Chimera heel Europa overrompeld en is Engeland de enige die nog verzet bied.

De single player:

Je begint in Engeland. Je landing met je helikopter mislukt en je hele team wordt uit de lucht geknald door de Chimera. Jij bent de enige overlevende en samen met een paar andere Engelse soldaten probeer je weerstand te bieden.

Door het verhaal heen zal je er vaak alleen voor staan, maar bij sommige missies zit je samen met bondgenoten in een jeep of een Stalker een wapen van de Chimera.

De graphics zijn niet helemaal top. Ik denk dat de ontwikkelaars van Resistance nog niet helemaal wisten waar de ps3 toe instaat was, maar dit let de gameplay niet.

Ook de Chimera wisselen rijk in soorten. Zo moet je voor enkele speciale soorten een tactiek toepassen om ze uit te schakelen. De single player is afwisselend en bied genoeg vermaak.

Wapens wapens wapens!!!

Ik moet zeggen dat de nadruk toch wel op de wapens ligt. Het spel is wel ok en er zit wel een goed verhaal in, maar als je jezelf dan afvraagt, is dit wel leuk zonder al die overdreven wapens? De wapens zijn namelijk zeer overdreven op een leuke manier. Het is wel duidelijk dat dit spel van de makers van Rachet and Clank is.

De gameplay is daar in tegen niets speciaals. Gewoon weer een shooter, die opzich niet verkeerd weg speelt. Het enige minpuntje vind ik dan is: ze hebben vuur in de standaard besturing niet op R2 en L2 gezet. Dit is jammer omdat ze bij de ps3 die knoppen hebben vervangen voor trekkers.

De online:

Ja. Online. Hier word ik een beetje stil van. De online servers werken prima en match making wordt redelijk snel gedaan. Maar dan: de gameplay. Resistance online is namelijk een chaotische schiettent. Doordat dit een console shooter is wordt de recoil op de wapens laag. Dit betekent dat je kogels constant gericht schieten. Wat je hier dus krijgt is gewoon een continue spray verhaal, wat uiterst zonde is. Het sprayen haalt een deel van de tactiek weg die in de single player zo leuk is uitgewerkt. Hierbij komt nog dat als jij iemand neerknalt de kans groot is dat je HP laag is door de kogel sprayen. Gevolg: iemand komt in je rug en gaat er met jou frag vandoor. Dit voorval kan zelfs er voor zorgen dat je kill waar je de hele tijd mee bezig bent geweest zomaar wordt gestolen.

Ook heb je nog het spawn systeem. De spawn plaatsen zijn namelijk zeer onlogisch. Ver van het gevecht af of er midden in.

De balans tussen de wapens is ook behoorlijk verstoord. De normaal zo sterke Auger wordt er nu makkelijk uitgespeeld door de Bullseye, die met 1 richtkogel zo je hele tegenstander omver blaast.

Het eindoordeel:

Ik ga de single player en online hier apart beoordelen, omdat de kwaliteit zo ver uit elkaar ligt.

De single player bied genoeg speel plezier voor zeker 15 uur en dan kan je ook nog met een vriend de 2 player co-op story line doen.

Eindcijfer: 7,5/10

De multiplayer is een teleurstelling. Het wordt online een ongecontroleerde schiettent en de balans is ver zoek.

Eindcijfer: 5/10

Het verhaal:

Niko Bellic is de hoofdpersoon in de nieuwste gta. Het karakter is goed en waarschijnlijk de best uitgewerkte ooit. Zijn verhaal begint op een boot, waar hij met een paar maten bespreekt wat hun naar Liberty city brengt. Niko zegt hier op opzoek te zijn naar iemand en dat diegene hier in Liberty city woont. Ook zegt hij dat zijn neef hier woont en hij daar zal gaan verblijven. Roman de neef van Niko haalt hem op en neemt hem mee naar zijn huis. Roman heeft in zijn brieven naar Niko geschreven dat hij in de Amerikaanse droom leefde. Rijk, veel vrouwen en een groot huis, maar Roman heeft gelogen en heeft het zwaar. Roman wordt afgeperst omdat hij schulden heeft, woont in een klein appartement en iedereen loopt over hem heen. De eerste taak van Niko in het spel is dus ook Roman er weer bovenop te helpen. Je zult in je eerste missies de mensen die Roman in de weg zitten moeten omleggen, maar zodra dit klaar is zakken Niko en Roman in een nog diepere put, helaas geld dit ook voor de kwaliteit van het verhaal.

De gameplay:

In gta IV zijn enkele nieuwe elementen geïntroduceerd, hieronder valt het nieuwe schietsysteem, de telefoon en het vrienden concept.

Als eerst het schietsysteem:

Je kunt ervan niet echt zeggen dat dit een vooruitgang in de goede richting is, sterker nog het is een hele sprong terug. Je werkt hier met het zogenaamde lock-on system. Dit systeem werkt in principe prima totdat je het echt moet gaan gebruiken, want wat bij het schietsysteem nu ook zit is het cover systeem. Met het coversysteem zoek je dekking achter eigenlijk alles waar je achter kan zitten. Grappig element, op het feit na dat dit compleet niet werkt met het lock-on system. Wat vrijwel weg is door de nieuwe schietbesturing is het wisselen van doelwit met R2 en L2. Dit pakt zeer nadelig uit in grootschalige vuur gevechten, omdat ook je vijanden dekking zoeken. Je staat gelockt op een vijand achter een muur, ziet een ander opstaan, maar om daar op te richten moet je eerst je lock loslaten en vervolgens op hem zien te krijgen. Dit werkt ook totaal niet, omdat je lock vaak kanten op springt waar je helemaal niet heen wil. Je kunt wel met je lock over het vijandige lijf heen bewegen om een mikpunt uit te kiezen. Mijn advies over het richtsysteem is: zet free aim aan.

De telefoon: 

Alles maar dan ook echt alles gaat in dit deel via het mobieltje. Dit is een zeker voordeel, maar kan ook nadelig uitwerken. Het vervelende aan de telefoon is dat je zomaar in een vuurgevecht gebelt kan worden voor een etentje enzovoort. Dit houdt in dat Niko zijn wapens weg doet en jij compleet uit het gevecht bent. Een ander nadeel is: als jij je telefoon wil gebruiken tijdens een vuurgevecht (cheats etc gaan nu ook via de telefoon) en je wordt geraakt dan gaat je telefoon gelijk weer weg. Nu mag ik ook wel eens een voordeel van de telefoon noemen wat gelijk het volgende onderwerp van de nieuwe elementen aansnijd.

Het vrienden concept:

Je hebt in het mobieltje een telefoon boek met mensen staan. Hieronder vallen nummers van missies maar ook vrienden. Als je de vriendschap met een persoon genoeg hebt opgebouwd krijgen hun nummers een special ability. Zo kan bijvoorbeeld Roman gratis een taxi naar je sturen die je overal in Liberty city kan bellen.

Afhankelijk van hoe je de storyline hebt gedaan krijg je een aantal vrienden. Je moet echter om deze special ability’s te unlocken wel veel met je vrienden doen. Dit doe je door ze mee uit eten te nemen, te bowlen of je helemaal dronken te drinken.

In het algemeen is de storyline van gta qua gameplay niet verkeerd. Er zitten helaas een paar mankementjes in die de gameplay helaas wat in de weg zitten en frustratie kunnen opbouwen. Maar toen kwam de multiplayer om een hoek kijken.

De multiplayer:

Wat is dit pijnlijk slecht geregeld. Het duurt soms wel 30 minuten voordat je eindelijk eens een potje kan spelen met maar 3 personen. De matchmaker is zo danig slecht dat ik tot nu toe met niet meer dan 5 mensen in een wachtkamer heb gezeten, om vervolgens de melding: lost conection to one of the players returning to single player in beeld te krijgen. Weer opnieuw de online starten. Na een paar keer werkte dit zo op mijn zenuwen dat ik er maar mee ben gestopt.

Ook de level designs van de multiplayer zijn behoorlijk ontgebalanceerd. De ene spawnplek heeft qua wapens een vet voordeel op de andere, hierbij komt nog dat de spawnplaatsen enorm onlogisch zijn. Nee hier werden wij niet vrolijk van.

Het eindoordeel:

Ik ga ook voor deze review on en offline apart beoordelen, omdat de kwaliteit naar beneden wordt gehaald door de multiplayer.

Eindoordeel single player:

Door een paar technische mankementen in het schietsysteem wordt de gameplay behoorlijk geremd. Ook de auto’s rijden niet superieur en voor achtervolgingen kan dit heel vervelend zijn. Het zijn dit soort kleinigheden waarvan er nog veel meer zijn, die er voor zorgen dat de kwaliteit van de single player keldert.

Cijfer: 6.7/10

Eindoordeel multiplayer:

Wat een troep. Het rommelt aan alle kanten en ik twijfel of Rockstar dit met patches kan oplossen. Het is een standaard gameplay en verlengt de lol van het spel niet heel erg. Rockstar heeft niet goed gekeken naar de multiplayer van andere games en brengt niet iets heel erg nieuws op de markt.

Cijfer: 3.5/10